GRAMATURA PAPIERU – masa 1 m2 arkusza wyrażona w gramach wyrobu papierniczego, włókienniczego, a także tworzyw sztucznych w arkuszach. Pośrednio parametr ten przekłada się na grubość arkusza.
GRAFIKA – techniki artystyczne polegające na powielaniu rysunku wykonanego w metalu, drewnie lub na kamieniu litograficznym (np. miedzioryt, drzeworyt, litografia); użytkowa – artystyczne projekty wyrobów poligraficznych, jak oprawa książki, okładka, obwoluta, plakat, opakowanie itp.
GĘSTOŚC OPTYCZNA (D) - 1) logarytm dziesiętny odwrotności zdolności przepuszczania lub odbijania światła przez dany materiał; im większa g.o. tym większa absorbcja (pochłanianie) światła, a mniejsza ilość światła odbitego lub przechodzącego; 2) stopień nieprzezroczystości, np. naświetlonej emulsji fotograficznej na materiale przeźroczystym lub krycia zadrukowanej powierzchni.
GĘSTOŚC RASTRA - częstość występowania punktów rastrowych lub linii, na liniową jednostkę miary, mająca wpływ na dokładność (wierność) odtworzenia obrazu wielotonalnego.
GIFT - GADŻET - upominek reklamowy, długopis, breloczek itp.
GRAFIKA - dział sztuk plast. obejmujący dzieła wykonane techniką powielania odbitek na dowolnym podłożu (gł. na papierze) z płyt negatywowych; w zależności od tego, którą część płyty się odbija, techniki graf. dzielą się na: wypukłe, wklęsłe i płaskie; wyróżnia się też je ze względu na rodzaj płyt (np. metal.) lub sposób ich oprac. (np. trawione, ryte). Grafika to także techniki artystyczne polegające na powielaniu rysunku wykonanego w metalu, drewnie lub na kamieniu litograficznym (np. miedzioryt, drzeworyt, litografia);
GRAFIKA UŻYTKOWA – artystyczne projekty wyrobów poligraficznych, jak oprawa książki, okładka, obwoluta, plakat, opakowanie itp.
GRAFIKA KOMPUTEROWA - inform. metody wykonywania i przetwarzania obrazów graf. za pomocą programów komputerowych; obejmuje m.in. algorytmy umożliwiające graf. przedstawianie obiektów trójwymiarowych, ich przekształcenia i animację.
grafika użytkowa (grafika stosowana) - dziedzina grafiki obejmująca projektowanie plakatów, ilustracji książkowych, reklam, znaczków pocztowych, banknotów.
GRAFIKA WEKTOROWA - jest to rodzaj grafiki, w której obrazy mogą składać się z wektorów (odcinków), jak również z innych figur geometrycznych. Cechą grafiki wektorowej jest, zapamiętywanie charakterystycznych dla danych figur parametrów, np. dla okręgu - środek oraz promień, a dla odcinka współrzędne punktów końcowych. Program komputerowy jeśli będzie musiał narysować obraz na urządzeniu (bądź to rastrowym, bądź wektorowym), na podstawie posiadanych danych, wygeneruje obraz tych figur. Bardzo ważną zaletą grafiki wektorowej jest możliwość dowolnego powiększania obrazów, bez straty jakości.
GRAFIKA RASTROWA - opiera się na zapamiętywaniu obrazu przy pomocy dwuwymiarowej tablicy pikseli, nazywanej powszechnie bitmapą. Na początku pojawienia się grafiki rastrowej rozpowszechnione były systemy wyświetlające obrazy czarno-białe, dlatego pojedynczy piksel mógł być opisany przez jeden bit. Kiedy rozpowszechniła się grafika kolorowa, piksele zaczęto opisywać więcej niż jednym bitem, nadając nowej technice nazwę pixmapy, która jednak nieprzyjęła się.
GRAFIKA DWUWYMIAROWA - (grafika 2D) - w grafice dwuwymiarowej wszystkie obiekty są płaskie.
GRAFIKA TRÓJWYMIAROWA - (grafika 3D) - obiekty są umieszczone w przestrzeni trójwymiarowej, a celem programów komputerowych jest przede wszystkim przedstawienie trójwymiarowego świata na dwuwymiarowym obrazie.
